— Dat… dat klopt niet helemaal…
— Het klopt heel precies, — zei Kostja. — Morgen gaan we naar de rechter.
— Naar de rechter? — Sergej sprong op. — Waarom?
— Voor bedrog, — antwoordde Galina. — Je hebt in de schenkingsakte de hele woning opgevoerd. Terwijl je maar recht had op een derde.
— Maar… maar…
— Geen maar. Leg het maar aan de rechter uit.
Sergej liep als een opgejaagd dier door de keuken.
— Gal, waarom moet het nou meteen naar de rechter? Laten we dit in de familie oplossen.
— In de familie? — Galina snoof. — Was het ook ‘in de familie’ toen jij stiekem de documenten liet opstellen?
— Mam heeft gelijk, — Kostja pakte zijn telefoon. — Pap, heb je eigenlijk wel nagedacht bij wat je deed?
— Natuurlijk heb ik nagedacht! Ik dacht aan jullie! Aan de familie!
— Welke familie? — Galina stond op. — Je hebt ons verraden!
— Ik heb niemand verraden!
— Waarom heb je het dan verborgen? Waarom heb je niets gezegd over dat je de woning aan je moeder ging schenken?
Sergej bleef staan. Veegde het zweet van zijn voorhoofd.
— Ik… ik dacht dat je het niet zou begrijpen.
— Niet begrijpen wát? Dat je me wilde dumpen?
— Gal, wat heeft dat ermee te maken? We gaan toch niet scheiden!
— En als we wél scheiden?
— Dat gebeurt niet!
— Hoe weet jij dat? Misschien heb ik het besluit al genomen!
Sergej werd nog bleker.
— Ben je serieus?
— Wat denk je zelf? Na zo’n “cadeautje”?
Kostja legde zijn telefoon weg.
— Pap, weet oma dat ze niet het hele appartement heeft gekregen?
— Wat heeft oma hiermee te maken?
— Alles. Ze denkt dat ze nu de volledige eigenaar is. Terwijl ze in werkelijkheid maar een derde heeft.
— Dat… dat is tijdelijk…
— Wat is tijdelijk? — Galina boog zich naar hem toe. — Wat heb je haar wijsgemaakt?
— Ik heb niets wijsgemaakt!
— Sergej, ze gelooft dat ze alles heeft gekregen! Wat gebeurt er als ze de waarheid hoort?
Sergej zakte op een stoel en verborg zijn gezicht in zijn handen.
— Ze hoeft het niet te weten.
— Ze zal het wél weten! — Kostja sloeg met zijn hand op tafel. — Zodra we naar de rechter gaan, komt alles boven tafel!
— Waarom naar de rechter? Laten we het zelf oplossen!
— Hoe oplossen? — vroeg Galina. — Jij hébt ons al ‘opgelost’!
